ما در تونل زمان عظیم ترین رنساس در عرصه جهانی را تجربه می کنیم .
شکستن چرخه خشونت ارمغان جامعه مدنی به بشریت است
روایت خون تنی چند از جوانانی ست که برای آزادی ایران جان دادند.
در روزهایی که خانوادهها هنوز داغدارند،
وقتی زندانی سیاسی زیر حکم و شکنجه است،
وقتی طناب دار هر روز بالاتر میرود،
وقتی مردم زیر فشار گرانی، سرکوب، جنگ و وحشت نفس میکشند،
برگزاری کنسرت و جشن، اسمش هنر نیست؛
اسمش عادیسازیِ فاجعه است.
خطاب به شارلاتان فرصت طلبانی چون شاهین نجفی و هر هنرمندی که این روزها با گذاشتن برنامه های کنسرت های متعدد ،سکوت و سرگرمی را به همدردی و مسئولیت ترجیح داده:
ایران هنوز عزادار است.
خیابانهای این سرزمین هنوز بوی خون میدهد.
مردم، نان و آزادی میخواهند؛ نه نمایش بیدردی.
این کنسرت را مهمان جاویدنامان وطن هستید؛
همانهایی که جان دادند تا روزی ایران آزاد نفس بکشد.
نه به عادیسازی.
نه به فراموشی خون جانباختگان.
نه به تجارت روی زخم مردم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر