۱۳۹۸ مرداد ۲۶, شنبه

مادران منتظر







مادران منتظر



مادران چشم انتظار مضطرب
 کدام چشم شما حلقه های اشگ را به اسارت گرفته در فراق
که اینچنین صبور ثانیه ها را سر می برید خونین
به سودای دیدار کودکان فصل پرواز 
        با بالی از آرزو ؟
رویای مادرانه دشتها و دستهای خونین 
اسارت کودکان 
چشم انتظاری کور کشنده در فراق نبود.
آنکه با تقدس مذهب
سر می برد 
بودن را
شدن را
تا آدمی را جنازه ای سازد 
 که دم دارد و باز دم
! مطیع و رام  
هنوز مادران چشم انتظار مضطرت باور نکرده اند 
! مرگ رویا را 

۱۳۹۸ مرداد ۲۴, پنجشنبه

فریاد













در آستانه یک ساعت
 خلوت ترکهای ریز
فرو ریخت 
قامتی که سایه داشت
 در پاییز

در استانه یک ساعت
جانی به لب رسید

 جان به لب رسیده
لب های سوخته 
طعم گس خونابه هایی از جنس صداقت 
در تیغهُ تیز خارهای در گلو

در استانهُ یک ساعت
یک ساعت از زمان گذشت

هجای یک بازدم 
خود را می کشد برون 
خار را لرزشی 
گلویی خونین
حجمی از هوا
 پرتاب می شود 
فریاد
در استانه یک ساعت

۱۳۹۸ مرداد ۸, سه‌شنبه

ماه جبین#










ماه جبین#
بردند به اسیری
او را
که نامش
کودک تو بود
مردی شد
در کنار مردمانش
بردند
میر ایل را
سه تن بودن
سه یل
دلاور ترا
با مهدی و زهرا
اسیر
قوم نابکار مخبث
و مردمی که دوستش می داشتند
چو امید را جوانه می زدند
در حصار خوف و خطر
بر شب
به جان خسته
کبریت جیوه ای حادثه کشید
تا روشنای روز را
ارمغان
وطن کنند
ماه جبین
خورشید را نشانی داری ؟



#ماه جبین مادر میر حسین موسوی است

! حهان آدمی








سزاوار نیستی
بختک نفرین شده هستی
که هستی
!هنوز
من آیینه تمام قد حیاتم ٬در برابر
خود را در من تماشا کن
در نفرین ابدی انسان
! بر جاهلیت قرن
هنوز کسی باور ندارد
کشیدن دشنه بر متعفن جنازه قرن ها
که نفس میکشد
نفرین ادمیت را با خود به دوش میکشد
!تا تنها یک حرف از ادمیت رنگ گیرد
جهان جاودان
بسوی ادمی شدن شتاب سخت و خون فشان قرنها را
به دوش خسته میکشد
! حهان آدمی

یک زمین داریم




یک زمین داریم
با هزار هرزه نگار
که هر پندار جهنمی انسان کش را
!مستانه نعره می زنند
مردمان عاشق هستی و زندگی
با تبسمی خفیف
!به هستی جهان نگاه می کنند
کرم های ریز
فردا
!پروانه می شوند

۱۳۹۸ مرداد ۲, چهارشنبه

! شاید باور کنید






کارگران زندانی را اعدام کنید
معلمان زندانی را اعدام کنید
زندانیان سیاسی را اعدام کنید 
همه سیاسیون از زندان رها شده سال های قبل را اعدام کنید
 شاید شرایط زندگی همه  بهتر شود 
! اما 
اگر شرایط زندگی همه  بهتر نشد 
لطفا 
به رنسانس قرن بیست  کمی فکر کنید 
شاید باور کنید 



تمام شد






شب که مست مست شدم
به بستر تو میخزم
تا جوانی سینه های طرد معطری که سال ها به یغما برد را 
، ذره ذره نوش کنم 

از صدای وحشی خوف انگیز ترمز  شبانه ماشین کور دل در مقابل خانه نترس 
تمام شد 
انکه باید میرفت
اعدام شد 
زمان قطره قطره خون گریست
نه از برای او
که از برای تو 
، که کوه غم به دوش می کشی
تمام شهر را 
بوی سوخته گوشت زیر افتاب
، پر کرد
بس است
! دیگر نمی نویسم