در این سرزمین
ز لیلی و مجنون
شیرین و فرهاد
عشق های نا فرجام
تاریخ گذر می کند
تا
تولد تو را
نظاره کند
خدا
محمود اسفندیاری
Iran is my home ایـران خـانـهء مـن اسـت
۱۴۰۱ شهریور ۳۰, چهارشنبه
۱۴۰۱ مرداد ۱۸, سهشنبه
ایران
و او
در بلندی حادثه
شمع جان افروخت
ایستاده در بلندای طوفان
:شمع جان شراره میکشد در باد
، منم
فرزند این خاکم
منم بر عهد خود مانده
کجای این شب حصر به گل مانده
کنم فریاد مادرم
ایران؟
که من آزادی خلقم
و من آبادی خاک بلا خیز وطن
را درتو میخواهم
بیا از من گذر کن نام ایران را
به مهر زندگی پرور
شکوفا کن
ایران
میر_حسین_موسوی#
محمود اسفندیاری
۱۴۰۱ مرداد ۱۲, چهارشنبه
فخرالسادات محتشمیپور:
! چه چیزِ تاجزاده ترس دارد
تاجزاده که ترس ندارد. ائمهی ما با ملحدین و کفار با آرامش بحث میکردند.
... چرا شما از گفتگو و زبان نقاد میترسید، نترسید، تاجزاده ترس ندارد
معصومین در محکمهها شرکت میکردند و به مانند آقای جنتی خود را ماورایی نمیدانستند که به یک شکایت ساده !مصطفی تاجزاده از ایشان اجازه رسیدگی را ندهند!
اگر حکمی برای تاجزاده صادر شود باید ایشان به زندان عمومی منتقل شوند و اینبار نباید صحبتی از قرنطینه و سلول
.انفرادی باشد
۱۴۰۱ خرداد ۷, شنبه
۱۴۰۱ فروردین ۲۰, شنبه
رود
رود روان در مسیربیهوده تلاشیایستادن در برابرشدور میزندمیرودزمان گواه تلخ ایستادندر برابر آبغرق می شودآب می بردهر چهدر رود است
۱۴۰۱ فروردین ۵, جمعه
رویا
رویاآیینه زندگیحقیقت استهرگز از جگراینگونه فریاد بر نیامدکه گفته باشد :سوختمبدونذره ای! خاکسترنه شراره ای شعلهیا دودسوختن راندیدیم و، بر جان ما فرود آمد.... سوختناز کدام گلوی دریده دردچنین صدا بر خواستکه جان جهان سوخت! بی صدا
آزادیِ
من دیشب مُردم
تدفین بود . مراسمی شام و نهاری
مرا در زهدان شعر شاعری فرو کردن
، جهانی پر از حروف
حروفی کنار هم
با هم
شکلی می شد از تصور تصویری
چه زاده خواهم شد
نمیدانم
دلم میخواهد
کسی باشم
شاید
آزادیِ
۱۴۰۱ فروردین ۴, پنجشنبه
#هنگامه هم آهنگ #خلیج فارس
هنگامه هم آهنگ #خلیج_فارس رو در #امارات خواند و دیپورت شد#
بانو هنگامه من از شما آموختم هر کلامی حرمتی دارد و #وطن چه حرمتی
بواسطه بند کردن این فیلم در توییتر فیلم را در وبلاک شخصی خودم ابلود کردم
۱۴۰۰ اسفند ۲۵, چهارشنبه
۱۴۰۰ اسفند ۱۸, چهارشنبه
۱۴۰۰ اسفند ۱۷, سهشنبه
فاجعه کودک همسری در زندان اوین
به مناسبت هشت مارس روز جهانی زن
تعدادی از فعالان زن که به تازگی از زندان آزاد شدند در حرکتی خودجوش به مناسبت ۸ مارس به بیان مشاهدات خود از معضل کودک-همسری در زندان ها پرداخته اند.
لیلا حسین زاده، نرگس محمدی، عاطفه رنگریز، عالیه مطلب زاده، آتنا دائمی و عسل محمدی که به دلیل عدم رعایت اصل تفکیک جرائم بخشی از دوران زندان خود را در میان محبوسین جرائم عمومی گذرانده اند روایت های خود را در خصوص معضل کودک-همسری در زندان بیان می کنند.
آسیبهای جسمی و روانی ناشی از ازدواج در دوران کودکی، ضربات جبران ناپذیری را بر زندگی این کودکان وارد می کند. بارداری های زیر ۱۸ سال، مرگ و میر مادران، افسردگی، اقدام به خودکشی و قتل ناشی از خشونت خانگی، طلاق، بازماندن از تحصیل و پایداری چرخه فقر فرهنگی و اقتصادی از جمله این آسیب ها است.
۱۴۰۰ اسفند ۱۶, دوشنبه
مثل زندگی
مثل زندگی
هر چند شب
چهار بار
بر بام خانه نشسته
و
ما در شفق
چشم انتظار سپیده ایم
سپیده .
چشم انتظاری
پایانی دارد
.تو می دانی
عطر سپیده
با نسیم
از حفره های پنیری شب
لغزید
تا دامن پر چین سفید دشت .
در گفتگوی ساقه و ریشه
برای برگ
یک جوانه
دو سه
تا بی نهایت
بوسه
در جان هر غنچه.
کاش این شب
دلم نمی گرفت
که شب را گریستم
.سپیده
زمین را در آسمان
آسمان را با دریا
کوه های عاصی عریان سربلند
نسیم چه می کند با ما
در آخرین نقطه
آخرین عنصر
در نجوایی که تو می آیی
تو میدانی
رویا را
!از ستاره ها
رویای هر ستاره را
در عطر نسرین و نرگس
هر گلی نامی
عطری
با عطر هر گل
نامی در جان صبح زنده می شود
دیده می شود
مادرانه ها زاده می شوند
در هیبت
کوه های عریان عصیان
ابی آبهای بی کران
سقف آسمان در فراخی یک رویا
باز می شود
تو می آیی
تو می دانی
آخرین رویای دخترانه
در رنگ صورتی
بنفش
سبز می شوی
!مثل زندگی
محمود اسفندیاری
۱۴۰۰ اسفند ۶, جمعه
در جنگ !
آسمان سرزمین من
به فردا بگو
آنچه را که با خود
می برم .
جانم و کودکم !
عشقم ماند
برای فردای کودکم !
کودکی فرزندم
درجنگ بی فرجام
جا ماند
می بینی ؟
به فردا بگو
در جنگ !
محمود اسفندیاری
میوه جنگ
میوه جنگ
مرگ است
جدایی
نیستی
خدا حافظ عشق من !
تا کی ؟
نمی دانم !
روزی در جایی این قلب از دو سو به هم می رسند
شاید بر سنگ گوری
امروز خدا حافظ عشق من
تو بمان سلامت
اگر زنده ماندم
ترا دوباره خواهم دید
و قلت من برای تو
پر از عشق است
همیشه فریاد است
محمود اسفندیاری
۱۴۰۰ دی ۱۸, شنبه
#بکتاش_آبتی
--------------
تمامی حروف جهان
در رسای قامت تو
صف بسته
تا از میان آنها
گذر کنی رفیق آزادی!
آژیر نعش کشها
دانه دانه حرف را
به گورهای سرد و خموده میسپارندِ .
زمستانی هول انگیز
در بستر بخون خفته آزادی
طعم تلخ مرگ و حنجره خونین
پاداش دوست داشتن مردم شد !
در میانه غوغای کهکشان و اصوات مخلوق حرف
پیوند میخوری با
اسپارتاکوس بر صلیب نشسته بابک مزدک
حلاج می شوی و
در التهاب بالهای سوخته پرواز می شوی
از حصار نام و تن ،
زمین
خانه تو و آدمی هستی
جهان و این زمان
تمام درد را به جان ما
نثار میکند
تو رفته ای و در جهان واژه ها فروتنانه
به بی کرانه ها نشسته ای
,
محمود اسفندیاری
۱۳۹۹ بهمن ۲۷, دوشنبه
دست بر گلوی آزادی
شرم بر آنان
عشق را نفهمیدن
و آدمی بودن
را
. نفهمیدن
دستهای خونین
گواه جنایتی تازه
خونی دویاره بر سنگ
آه
دست بر گلوی آزادی
خون می چکد خون
و خوف خرخره ای که خار در گلو دارد
او رفت با خاری در گلو
آزادی چگونه می آیی ؟
--------------------------
#بهنام_محجوبی
۱۳۹۹ آذر ۲۸, جمعه
حقیقت
از جایی ترا راندند برو
جای تو آنجا نیست
بگرد تا جایی
ترا بخوانند
آنگاه تو خود خواهی دانست
که هستی و چه می خواهی
اینجا حقیقت تو نهفته است
و تو حقیقی تر خواهی شد
! نه حقیقت
رفت
ساعت دقیقه و ثانیه
رفت و
! هر چه داشت با خود برد
هنوز کسی باور ندارد
! اما برد
آنچه از کتابها
آدمها
یاد ها
آرزوها
رویاهای زیبای انسانی
با خود داشت
بیش از سی میلیون دقیقه
از عشق و شکست و ایستادن
خلوت های خوفناک طولانی
و آنچه درکوچه که دیده بود
همه را غیر سیگاری که دیگر نمی کشید
با خود برد
هستی
تو
تنها قادر هستی
صبح تا به شام
می سازی
جهانی را که در آن
هستی
صبح تا به شام
شام تا به صبح
هر چه می کنی بخشی از هستی جهانی است
تسلیت
بانوی سپرده امید
تسلیت
کشتند
تا نشانی از شکنجه ها ی بر او
با جسم پاکش
در کوری گمنام مدفون کنند
غافل از خرد که در زمان جاری و پرسشگر است
چرا کشتند او را !
! آثار داغ و درفش بر بدن جاودان میماند
هوار این سنگین هراس
هوار این سنگین هراس
تیغ می کشد
ریش میکند
! ریش
بی آنکه لخته لحظه ای
بر زمان بر آمده
اکنون
، رنگی دهد
امید کدام هوار خسته در خون
لخته لخته
در اکنون ، زار می زند چنین
۱۳۹۹ مهر ۹, چهارشنبه
اشتراک در:
پستها (Atom)